Witloof kweken van wortels

Het witloof op de eerste foto’s, in de zwarte emmer, werd geplant op 20 november. Mijn doel was duidelijk: tegen kerst genieten van heerlijk zelfgekweekt witloof. En dat gaat nog perfect lukken ook.

Het witloof in de forceerbak – de blauwe bak – werd iets later geplant, op 3 december. Ik kweek al jaren witloof in grote bloempotten met drainagegaten, en dat lukt meestal prima. Daar zet ik dan een kartonnen doos over of leg er een dikke handdoek op, want witloof moet absoluut in het donker staan.

Dit jaar besloot ik het eens anders aan te pakken. Een forceerbak met deksel leek me wel handig. Het is een vrij grote bak waarin je heel wat wortels tegelijk kwijt kunt. Wat me wel verbaasde, is dat er onderaan geen gaatjes in zitten. Tot nu toe groeit het witloof gelukkig goed. Ik zie en voel wel wat condens aan de binnenkant van het deksel, dus ik zet het af en toe een beetje schuin open zodat het vocht kan ontsnappen. Daarna leg ik er een doek over om het donker te houden.

Het is de eerste keer dat ik witloof in zo’n forceerbak kweek, en voorlopig lijkt het prima te lukken. Het blijft natuurlijk afwachten tot de oogst. Eén nadeel is er voor mij wel: eens de forceerbak gevuld is, is ze loodzwaar. Zonder hulp kan ik die niet opheffen en zelfs verplaatsen is lastig. Iets om zeker rekening mee te houden als je er zelf eentje wil aanschaffen. Ik bestelde deze trouwens online.

En wat doen we straks met al dat witloof? Een deel belandt in ons kerstmenu. Ik zag al enkele heerlijke gerechten passeren, zoals gestoofde stronkjes witloof met blauwe kaas en pecannoten. Daarnaast maken we ongetwijfeld ook nog een grote pot witloofsoep. Een fris witloofslaatje met appeltjes is hier trouwens altijd een succes als bijgerecht. De overige stronkjes gaan in weckpotten voor later.

Hier gaat niets verloren.

Kweken jullie zelf ook wel eens witloof?